Kinderen spreken de wereldleiders toe over het klimaat
Kinderen uit heel Nederland deden mee aan de derde editie van de wedstrijd Beste Junior Klimaatspeech. De opdracht was: Stel dat je alle wereldleiders mag toespreken op de grote klimaattop in Brazilië. Wat zou jij tegen hen zeggen?
De winnaars waren Max en Eva uit Wageningen. Zij zijn daar kinderburgemeester en loco-kinderburgemeester. Ze kregen hun prijs op het podium van De Top van Onderop. Eva mocht de prijs ophalen: een dag naar NEMO Science Museum. Max kon er helaas niet bij zijn, omdat hij die dag een Citotoets op school had.
In hun speech vroegen Max en Eva de wereldleiders om beter voor de natuur te zorgen. Bossen, dieren en zeeën hebben onze hulp nodig. Hun belangrijkste boodschap was:
“Beste wereldleiders, wij willen jullie zoveel zeggen… dat het niet in 1 speech past. Dus wat wij nu vooral willen zeggen: denk met jullie beslissingen ook aan ons, de kinderen.”
Luisteren naar kinder
De jury was onder de indruk van alle kinderen die in de finale stonden. Juryvoorzitter Tessa van Beest vond vooral belangrijk dat de kinderen niet probeerden te praten zoals volwassenen dat doen. Ze moesten juist laten horen wat zij zelf vinden en belangrijk vinden.
Volgens de jury is dat precies wat Max en Eva hebben gedaan. Hun speech laat echt horen hoe kinderen naar het klimaatprobleem kijken. Dat ze allebei ook nog eens kinderburgemeester en loco-kinderburgemeester zijn, geeft de jury vertrouwen in de bestuurders van de toekomst.
Waarom doen we het niet gewoon?
Ook de andere finalisten hadden duidelijke ideeën.
Hugo en Travis vonden dat wereldleiders niet bang moeten zijn om moeilijke beslissingen te nemen. Zij riepen hen op hun verantwoordelijkheid te nemen. Want wat er nu gebeurt, bepaalt hoe de toekomst eruitziet.
Issa, die 10 jaar is, keek vooral naar zijn eigen stad. Hij vertelde over allerlei dingen die je kunt doen om een stad groener en fijner te maken.
De drie speeches hadden volgens Tessa van Beest iets belangrijks gemeen: de oplossingen voor het klimaatprobleem bestaan al.
De grote vraag is dus eigenlijk: waarom doen we het dan niet gewoon?
Dat kinderen daar nu al zo duidelijk over nadenken, vindt de jury hoopgevend.
